Panunuring panteatro - KABUGAN

Kabugan

Hindi ako sumabay sa aking mga kamag-aral, nauna akong manuod sa kanila nang isang araw. Kaya kung anu man ang opinion nila ay medyo kaiba sa akin kahit parehing istorya lamang an gaming pinanuod.
Isang maulan na Biyernes, Pebrero 27 ako nanuod, pagkatapos ay umaraw, kaya sumakit ang ulo ko (parehong literal at nagpapakita ng inis na emosyon). Sa Albertus Magnus auditorium ako nanuod ng palabas sa teatro na “Kabugan” na ipresnesenta ng Teatro Tomasno. Nagkaroon ng dalawang bahagi ang palabas na kabugan, isang medyo romantiko, at ang isa naman ay medyo nakakatakot.Sa unang bahagi o istorya ng kabugan, nagkatagpo si babae at lalaki, isang napaka hindi kapanipaniwalang pagtatagpo sa kadahilanang gusto lang ng lalaki ang dala ng babaeng pagkain. Pero mahahalata na ang intesyon ng lalaki sa simula pa lang. nabanggit ng lalaki na mayroon na siyang asawa at nakakapagtakang nanliligaw pa ito kahit kasal nap ala siya. ‘Yun pala ay ayaw na niya sa asawa niya dahil masyado itong selosa. Madali rin naming nahulog ang loob ni babae sa kadahilanang galling siyang probinsya at tanging ang lalaki lang na iyon ang pumansin at nakipag-usap sa kanya. Pero sabi nga nila, tsismoso ang mga Pinoy. Ang mga “passers by”sa palagay ko ay ang nagsumbong kay Rose, asawa ni Lalaki, kaya naman ang istorya ay nagtapos sa isang trahedya sa pamamagitan ng pagbaril. Sa kabilng banda nakakapagtakang ang kontrabida pa mismo ang mayroong pangalan. Sa opinion ko ay gusto tayong bigyan ng impresyon ng manunulat kung gaano nga ba magkakilala si babae at lalaki- hindi nila lubos na kilala ang isa’t isa kaya walang pangalan ang mga ito na maaari nating sabihin na walang kuwenta ang pag-iibigan nila- mababaw. Si Rose lang, ang asawa ni lalaki ang may pangalan dahil isang karakter lang ang ipinakita, ang pagseselos at walang bahid ng awa at pag-ibig. Rose na may tinik.

Sa pangalawang palabas, nahirapan akong intindihin ang istorya, ngunit dinadala ng bawat karakter ang kasalanan nila , at sila ay binabagabag ng kanilang konsyensya- mga multo. Si Mario ay nagkaroon, at patuloy na nagkakaroon ng relasyon kay Luna, ang naging kalaguyo ng ama ni Mario. Hindi nagtagal ay nagkaroon ng kasalanan ang dalawa. May asawa na din si Mario pero nakipagrelasyon siya sa karelasyon ng ama na si Luna, at nabuntis pa ito. Matapos malaman na nilason ni Mario na ang ama, nagalit si Luna at sinaksak niya si Mario

Isa lamang ang tema ng parehong istorya ng kabugan- PAGTATAKSIL.
Sa una ay nagtaksil si lalaki at babae kay Rose, pangalawa ay nagtaksil si Maryo at Luna sa ama ni Mario at sa aswa nito. Pangatlo ay nagtaksil ang palabas sa manonood nito. Ang mali ko kasi ay inakala ko na magiging ganoon ito kaganda pagdating sa sustansya ng istorya. Pero nabigo ako. Ang Teatro Tomasino naman ay may obligasyon na pagandahin ang palabas ngunit nabigo sila, at sa ganoong paraan sila nagtaksil sa mga manonood.

Kalakasan

Maganda ang props at costumes, nadama ko rito ang pagiging natural ng lugar. Maganda rin ang “pre conditioning” na ginawa nila bago simulan ang pngalawang bahagi. Naglagay pa talaga sila nang mga taong nag anyong multo para maipadama ang takot

Kahinaan

Ang pagsasalita ng mga karakter sa ibang bahagi ay hindi ganoon kalinaw lalo na sa pangalawang bahagi at ang huling dayalog ni babae sa unang bahagi. Hindi ko naintindihan pero ang mensahe ata ay hindi ganoon kaimportante bago siya namatay

4.46/10 ang aking marka para sa kabugan